Paan in Lobito...
posted on 03 Oct 2007 21:47 by paan in Journey
เย้เย้เย้...ได้มีโอกาสไป Lobito จริงสักทีหลังจากที่วางแผนไว้นานมากมาย และคิดไปต่างๆนาๆว่าเมืองมันจะเป็นอย่างไรหนอ เพราะ Luanda นี่มันวุ่นวายชะมัดเลย ไปต่างเมืองที่ไม่ใช่เมืองหลวงยิ่งจะไปกันใหญ่ แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดครับ
ออกเดินทางช่วงบ่ายครับ แต่วันที่เดินทางแดดไม่จัดเท่าไร ออกจะครึ้มๆ ได้ยินหลังจากเมื่อไปถึงที่ Lobito แล้วว่า ที่ Luanda ฝนตกหนักมากมาย ดีไม่ตกตอนเราเดินทางนะ ไม่งั้นเสียวกว่านี้แน่เลย สนามบินภายในประเทศจะแยกอาคารออกไปอีกตึกนึงเลยครับ ทางเข้าคนละทาง หรือคนละอาคารที่พักผู้โดยสารหรือ Terminal นั่นแหละ แต่มันก็ทะลุถึงกันได้นะ จริงๆก็ใช้ Runway เดียวกันนั่นแหละ
เข้ามาในอาคารก็ต้องผงะครับ ไม่เพราะอะไรหรอก แต่สงสัยห้องน้ำจะมีปัญหา เพราะว่ากินตลบอบอวนไปทั่วบริเวณ เดินไปติดต่อที่เคาเตอร์ของ SonAir ซึ่งจองเอาไว้ครับ มีเรากับลูกค้าอยู่ในรายชื่อผู้โดนสารก็ดีไป แต่ที่นี่เราสามารถดูได้หมดเลยนะครับว่าใครเดินทางไปบ้าง เผื่อเจอคนที่ไม่อยากเห็นหน้าอยู่ในรายชื่อเราจะได้เลื่อนตั๋วทัน ^_^ แต่ดูเหมือนตั๋วผมจะมีปัญหาแฮะ ในรายชื่อมันสะกดชื่อผมผิดตั๋วก็ผิดด้วย ทำไงดีหว่ารายชื่อไม่ตรงกับหนังสือเดินทางมันจะให้บินมั้ยเนี่ย ไม่มีเวลาแล้วด้วยเครื่องออกบ่ายสองครึ่ง แต่สุดท้ายมันก็ให้ผ่านครับ ไม่แม้แต่จะมีการทักท้วง ยังสงสัยเลยว่ามันดูรายชื่อกันบ้างหรือป่าวว่าตรงกับเอกสารแสดงตัวมั้ย
และแล้วผมก็พบตัวเองอยู่ภายในห้องรับรองพิเศษเฉพาะของ Sonair ครับ พร้อมกับกระเป๋าคู่กาย(สำนวนต่างประเทศไม่เหมาะจะเนี่ย) SonAir เป็นบริษัทลูกของ Sonangol ครับ บริษัทน้ำมันยักษ์ใหญ่หนึ่งเดียวของ Angola ซึ่งใครจะมาซื้อนำมันจาก Angola ก็ต้องผ่านเจ้า SonAngol นี่แหละ หลายๆคนพูดว่า SonAngol ก็คือ Angola นั่นแหละเพราะรัฐบาลถือหุ้นใหญ่คล้ายๆปตท.บ้านเราเมื่อก่อน ตอนนี้แปรรูปไปแล้ว
พอใกล้เวลาเครื่องออก ก็มีรถบัสมารับเพื่อไปขึ้นเครื่องครับ ตรงเวลาดีเหมือนกันแฮะ นึกว่าต้องรออีกเป็นชั่วโมงพอเห็นเครื่องบินก็ตกใจครับ เพราะในใจคิดอยู่แล้วเชียวว่าต้องได้นั่งเครื่องบินปีกหมุน ไม่ต้องจินตนาการถึงอายุการใช้งาน แต่เชื่อได้ว่าต้องเป็นรุ่นลุงผมแล้วแน่ๆ แต่มาถึงขึ้นนี้แล้วถอยหลังไม่ได้ครับ ต้องเดินหน้าต่อไป พอขึ้นเครื่องทุกคนก็รีบหาที่นั่งกันเองครับ เพราะไม่ได้มีการ book ที่นั่งไว้แต่อย่างใด
สักพักพอกัปตันปลดไปรัดเข็มขัด พนักงานบนเครื่องก็เริ่มแจกจ่ายอาหารครับ โอ้วววว นึกว่าจาไม่มีอะไรให้กินบนเครื่องนะเนี่ย เพราะค่าตั๋วประมาณ Kz8,250 หรือประมาณ $110 นี่ผมว่าถูกมากนะสำหรับประเทศนี้ แต่ราคานี้สำหรับตั๋วเที่ยวเดียวนะครับ อาหารก็ไม่มีไรมากครับ เป็นแซนวิช กับมัฟฟิน แล้วก็มีน้ำผลไม้ให้เลือก 2-3 อย่าง แค่นี้ผมก็ว่าหรูแล้วนะ ^_^ ประทับใจการบริหารบนเครื่องนี่แหละ เพราะได้ยินว่าที่ Nigeria พนักงานมันไม่ยอมแจกอะไรเลย
ใช้เวลาเดินทางจาก Luanda ประมาณ 1 ชั่วโมงครับ ด้วยเครื่องบินใบพัดหมุน ก็มีถึงสนามบิน Benguela เพื่อต่อรถไปอีกประมาณชั่วโมงกว่าๆ เพื่อไปยังเมือง Lobito อ้อลืมบอกไป Lobito เป็นเมืองๆหนึ่งในจังหวัด Benguela ครับ และยังมีเมือง Benguela เป็นเมืองหลวงของจังหวัด Benguela อีกที ตอนแรกผมก็งงนะตอนนี้เป็นภาพแล้ว เพราะ Luanda ก็คือว่าเป็นจังหวัดเหมือนกัน แต่มีเมืองแค่เมืองเดียวคือ Luanda จากเมือง Benguela เพื่อไปเมือง Lobito ต้องผ่านเมือง Catumbela ก่อนครับ ซึ่งที่ Catumbela นี้จะมีสนามบินอีกที่หนึ่ง และอยู่ใกล้ Lobito มากกว่า Benguela แต่ด้วยเพราะลูกค้าต้องการมาเช่ารถที่ Benguela ซึ่งเจริญกว่า ก็เลยต้องมาลงที่ Benguela พอถึง Lobito ก็ช่วงเย็นพอดี
อาหารมื้อแรกของวันไปกินที่ร้านอาหารโปรตุเกสครับ ผมชอบจานนี้มากเขาเรียกว่า Seafood Rice แต่ในความรู้สึกผมมันเหมือนข้าวต้มทรงเครื่องน้ำแดง รสชาติประมาณนั้นเลย เพราะใส่ของทะเลแทบทุกอย่าง กุ้งมังกร ปลาหมึก ปลา หอม ปู และเพราะเป็นมื้อแรกหลังจากเดินทาง ก็กระซวกครับ มันให้มา หม้อ ผมกินคนเดียวค่อนหม้อได้มั้ง ลูกค้ากับเพื่อนกินกันคนละครึ่งส่วนที่ผมไม่ได้กิน สงสัยอย่างเดียวว่าที่มันเป็นน้ำแดงๆ นั่นเขามีวิธีทำอย่างไร
โรงแรมที่พักราคาคืนละ $100 ครับ สภาพก็โอเค ผมขอให้ห้องดูสะอาด แล้วก็ประตูห้องล็อกปลอดภัยก็โอเคแล้ว เขาแถมอาหารเช้าด้วย เป็นชุดแซนวิช แต่ผมขอให้เขาทอดไข่ดาวให้ด้วย ^_^ เจ้าของเป็นผู้หญิงครับ สามีเขาผู้ชายเคยทำงานกับ UN และอยู่ที่ Mozambique มา 8 ปี พูดภาษาอังกฤษได้ชัดมากๆ สำเนียงอังกฤษเลยล่ะ แต่เขาบอกว่าเป็นคน Mozambique นะครับ
ผมว่าโดยรวม Lobito เป็นเมืองที่น่าอยู่เมืองหนึ่งใน Angola เลยล่ะ สงบแล้วก็มีหาดกว้างขวาง และยังสะอาดอยู่แม้ว่าจะเป็นเมืองท่าก็ตาม ผู้คนก็หน้าตาดีไม่แพ้ที่ Mozambique เลยทีเดียว ผมได้มีโอกาสไปงานเลี้ยงวันเกิดของคนดำที่นี่ ถ้าเป็นพี่คนไทยคนอื่นคงเรียกว่าปาร์ตี้คนดำ แต่ผมว่ามันก็สนุกดีนะครับ เพียงแต่ผมไม่รู้จักใครไม่งั้นคงได้สนุกสุดเหวี่ยงกว่านี้
ที่สำคัญถนนกว้างมากๆ เมืองไม่แออัดผมว่าผมสามารถขับรถเองไปไหนมาไหนได้สบาย ระวังก็แต่พวกยามเท่านั้น เพราะเหมือนเมืองทั้งเมืองปกครองด้วยยาม ตั้งแต่ลงจากสนามบินผมก็โดนยามว่าเรื่องถ่ายรูป ตอนไปชายหาดก็เจอไล่ เพราะไปนั่งในที่ส่วนบุคคล ^_^ เสียดายแต่ว่าผมยังขับรถไม่เป็นเท่านั้นเอง :P |
#1 By เด็ดดอกรักสะเทือนถึงดวงดาว on 2007-10-04 09:28