Paan : Figure out this life

เพิ่งพอมีเวลามาอัพเดทในรอบ 3 เดือนครับ ไงก็ดูรูปไปก่อน
นะ... มีไรสงสัยก็สอบถามกันหลังไมค์ละกัน ^^!

เป็นเหมือนศาลากลางจังหวัด(City Hall) ของ Maputo เขาล่ะ ดูเผินไม่คิดว่า
ที่นี่อยู่ในแอฟริกานะเนี่ย

ภาพในมุมอื่นๆของโรงแรมครับ เพราะออกไปต่อวีซ่าทีกลับมาก็ได้เปลี่ยน
ห้องเปลี่ยนมุม แต่เปลี่ยนมามุมนี้แล้วไม่เปลี่ยนอีกเลย วิวเห็นทะเลและไม่มี
ตึกบัง

จากภาพบนถ้ามองมาด้านขวาจะเห็นตลาดสดที่อยู่ตรงกลางภาพครับ ส่วน
ที่เห็นเป็นตึกสูงนั่นคือ Millenium Bank หรือ BIM ซึ่งเป็นธนาคารที่คนที่นี่
ชอบมาใช้บริการเป็นอันดับต้นๆ ตึกนี้เป็นสำนักงานใหญ่ของ BIM เขาล่ะ

อันนี้ไม่ได้ถ่ายจากส่วนหลังบ้านผมนะครับ เป็นสวนหลังบ้านของพี่คนไทยที่
นี่ มันคือต้นขนุนอายุกว่า 30 ปีนั่นเอง พี่เจ้าของเล่าว่าเจ้าของเดิมเป็นคนแขก
เอามาปลูกไว้ และใน Maputo นี่มีไม่ถึง 10 ต้นนะครับ อยู่หลังบ้านพี่เขา 2 ต้น

ลูกนึงกว่า 20-30 กิโลกรัมได้นะ ผมได้ลองชิมรสชาติไม่แพ้ขนุนที่บ้านเรา
ที่นี่นอกจากเขาจะกินกันสุกๆ แล้วผลที่ยังไม่แก่ก็เอามาแกง หรือตำแทน
มะละกอได้นะ แต่ผมกินแต่ตอนมันสุกเท่านั่นแหละ ^^!

อันนี้ไม่ใช่ขนุนนะ ไม่ใช่ทุเรียนด้วย แล้วมันอะไรกันหว่า พี่เขาเล่าว่าตอน
แรกที่มันออกลูก เข้าใจว่าจะเป็นทุเรียน แต่ไปๆมาๆมันไม่ใช่แฮะ เป็นผลไม้
ของที่นี่ใครรู้ว่าลูกอะไรบอกที

ข้างในกินได้นะครับ เป็นพูสีขาวเหมือนน้อยหน่าหนังบ้านเรา แต่ว่ารสชาติ
เปรี้ยวจี๊ดไม่หวานเลย ถ้าเอาไปทำเป็นไอติมน่าจะอร่อยนะเนี่ย

มาถึงของขึ้นชื่อของที่นี่ครับ พวกอาหารทะเลที่เห็นนั่นเป็นกุ้งมังกร(Lobster)
ยังดิ้นอยู่เลยนะครับสดมากๆ ตกกิโลกรัมละ 300 MTn เท่านั่นเอง อยากรู้ว่า
เป็นเงินไทยเท่าไรลองเอา 1.35 คูณดูนะครับ ห้ามคูณด้วยนะ :P

สมกับชื่อเมืองจริงๆนะครับ Maputo "มา - ปู - โต" เพราะปูที่นี่ตัวใหญ่มาก
และเป็นปูไข่ด้วยนะ เห็นเขา(คนไทย)ชอบกินไข่กัน แต่ตัวผมชอบกินเนื้อ
ตรงก้ามมันมากกว่า มันปูมันแข็งแปลกๆไงไม่รู้ไม่ชอบ ข้างๆก็เป็นกุ้งใหญ่
อันนี้จะเรียกว่า King Prawn ได้ไหมน่อ ^^?

ตอนเขาย่างสงสารมันเหมือนกัน มันดิ้นกันใหญ่ ไม่รู้มันจะทรมานมากหรือ
ป่าวหนอ นึกถึงเราโดนความร้อนจนเลือดในตัวเดือด ก็คงจะปวดแสบปวด
ร้อนน่าดู แต่ก็งี้แหละห่วงโซ่อาหาร เรากินอย่างเดียว ก็มันดันเกิดมาอร่อย
เองนินา

นี่คือตัวอย่างของก้ามปูครับ จานที่เป็นไม่ใช่จานลองถ้วยกาแฟนะ เป็นจาน
ข้าวขนาดมาตรฐานบ้านเรา ดูเองละกันว่าปูตัวมันใหญ่ขนาดไหน

อันนี้ก็เหมือนกันครับ เป็นเนื้อล้วนของ Lobster วางในจานขนาดเดียวกับ
จานข้าว กินกับน้ำจิ้มสูตรเปรี้ยวเผ็ดแบบบ้านเรา อร่อยมากมาย...

อันนี้เป็น Lobster ตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่เห็นมาตอนอยู่ที่นี่ครับ ตัวนึง 2 กิโลกรัม
กว่าๆ และยังเป็นๆดิ้นๆอยู่ด้วยดูคลิปด้านล่างนี้นะ

คลิบไม่ขึ้นตามไปโหลดที่ Link: sevenload.comนะครับ

อันนี้ถูกบังคับให้มาถ่ายครับ ไม่ได้อยากถ่ายเลย (หมายถึง Lobster น่ะนะ)

อันนี้คงไม่ต้องบอกว่าคือตัวอะไรนะครับ ที่มันไม่ธรรมดาคือเจ้าของเดิมเป็น
คนอังกฤษ(British) จะต้องกลับประเทศแล้วเขาไม่สามารถเอาแมวไปด้วย
ได้ เลยเอามาฝากให้พี่คนไทยเลี้ยง มันคือ Louise เวลาจะเรียก็ต้องสำเนียง
ให้ถูกนะจะมา"หลุยคำมอน"ไม่ได้ ต้อง "Louisssse... Cooome onnnn" ไม่
งั้นมันไม่รู้เรื่อง อยากลองว่าตัวเองสำเนียงผู้ดีหรือป่าวต้องมาเรียกแมวตัว
นี้ดู

พักที่ Ibis มาเกือบ 3 เดือน ก็เลยเปลี่ยนมาอยู่โรงแรมอีกที่นึงเข้ามาในเมือง
ครับ วิวเห็นทะเลเหมือนกัน ห้องกว้างกว่าด้วย แถมมีอาหารเช้าให้ฟรี เสีย
อย่างเดียวไม่มีอ่าง เอ...หรือว่าเราต้องไปใช้อ่างในห้องน้ำรวม เพราะที่นี่
มีห้องพักแบบไม่มีห้องน้ำในตัวด้วยนะครับ เสียดาย...แห้ว ท้อ ระกำ จาก

วิวทะเลที่ว่า... ตึกโรงแรมแค่ 4 ชั้นครับ ผมอยู่ชั้น 3 ก็เป็นอีกบรรยากาศนึง
เหมือนอยู่บ้านพักตากอากาศ

ชอบกระจกตรงปลายเตียงมากเลย มันอยู่ระดับเดียวกับที่นอนพอดี...

ที่พอจะเปิดเผยในระดับทั่วไปได้ก็มีเท่านี้ อยากรู้ลึกต้องหลังไมค์จ้า ^_^

ตอนนี้ก็คงจะเท่านี้ก่อนนึกอะไรได้เพิ่มเติม ก็จะมาเก็บตกละ
กันนะครับ 3 เดือนนี่มันไวจริงๆนะ เรียกว่าอยู่ตลอดฤดูหนาว
ของที่นั่นเลย เพราะผมไปก่อนจะหนาว จนเริ่มจะร้อนถึงได้
ออกมา

อยู่ Angola มาได้สักพักแล้วครับ เริ่มชินกับที่ Angola แล้ว
แฮะ กลับมาเดินไปไหนมาไหน รู้สึกเหมือนอยู่บ้านยังไงยังงั้น
ตอนนี้แอบใช้เนตไร้สายของข้างบ้านอยู่ ของบ้านตัวเองมามั่ง
ไม่มามั่ง ต้องไปเรียกช่างมาซ่อมให้แพงเล่นๆอีกแล้ว

ผมมีแผนว่าต้องเดินทางไปต่างเมืองครับ ชื่อเมือง Lobito
ซึ่งเป็นเมืองท่าอยู่ตอนใต้ ห่างจาก Luanda ประมาณ 600
กิโลเมตร นั่งเครื่องประมาณ 30 นาที ไว้มีชีวิตรอดแล้วจะ
มาเล่าสู่กันฟังต่อละกันน่อ...

ขอตัวไปนอนก่อนดึกแล้ว